Ik ben al vroeg begonnen met fotograferen, mijn eerste afdrukken reeds op 16 jarige leeftijd ontwikkeld en afgedrukt in een Kleine doka, en dan ineens gaat je leven in een stroomversnelling, net als de fotografie, kleur werd betaalbaar, en zelf doen eigenlijk niet meer te doen in een kleine...

Ik ben al vroeg begonnen met fotograferen, mijn eerste afdrukken reeds op 16 jarige leeftijd ontwikkeld en afgedrukt in een Kleine doka, en dan ineens gaat je leven in een stroomversnelling, net als de fotografie, kleur werd betaalbaar, en zelf doen eigenlijk niet meer te doen in een kleine ruimte waar je jezelf in de weg staat, Werken, Verliefd, trouwen, kinderen en voor je het weet kom je tijd te kort.
Tussendoor veel foto's (kiekjes) gemaakt met een Pentax MX, maar na 25 trouwe dienst ligt deze in een kast te rusten.
Een aantal jaren geleden weer serieus een beetje de boel opgepakt, digitaal wel te verstaan, begonnen met een canon powershot S20, daarna een Kyochera m410, toen een Nikon PS 8800 , sinds kort een canon eos 400D gekocht. Dus terug bij de spiegelreflex.
Nu inmiddels weer wat tijd verder,(inmiddels een EOS 7D) met pré pensioen en er komt weer meer tijd voor hobby's
De vaardigheden groeien en de natuur krijgt meer aandacht dan ooit, ik ben geen mensen fotograaf, mensen interesseren me eigenlijk weinig (om te fotograferen) gewoon al het zwerven door de natuur op de stille momenten geeft me al veel voldoening.
Een tocht met soms tot over de enkels in het water langs de Drentsche Aa geeft me een eindeloos gevoel van voldoening, en als dan thuis de plaatjes worden bekeken en bewerkt kan ik mijn geluk niet op.